Een zaadje van hoop

Op dinsdagavond ontmoetten we tijdens één van onze outreach-momenten Lucas*. Hij lag op een stuk karton, toegedekt met een groene deken, en probeerde zich te beschermen tegen de regen van de afgelopen dagen. Toen we hem benaderden, liet Lucas merken dat hij graag met ons wilde praten en die tijd samen met ons wilde doorbrengen. Hij deelde een deel van zijn levensverhaal: over de mensen die hij had verloren en de weg die hem uiteindelijk op straat had gebracht.

Na het gesprek nodigden we hem uit om de volgende dag naar het Open Huis te komen en baden we voor hem. Een van de studenten van de EMF (Zomer Zending School), die bij ons was, legde zijn hand op Lucas’ schouder en begon te bidden. Aan het einde van het gebed keek Lucas ons zichtbaar geëmotioneerd aan en vertelde dat de pijn in zijn schouder bijna helemaal was verdwenen. Hij zei dat hij veel pijn had gehad, maar dat deze tijdens het gebed vrijwel volledig wegtrok.

We spraken vervolgens over genezing en over Jezus. We baden opnieuw, en diezelfde avond verdween alle pijn volledig.

De volgende dag nam Lucas de uitnodiging aan en was hij aanwezig bij het Open Huis. Hij deed mee aan het programma en hoorde meer uit het Woord. We blijven bidden dat deze momenten als een zaadje in zijn hart geplant mogen worden, een zaadje dat groeit, geloof voortbrengt en zijn hoop herstelt. Dat hij, en ook anderen, opnieuw mogen geloven dat zij kostbaar zijn in de ogen van God en dat verandering ook voor hun leven mogelijk is.

*Fictieve naam