Elke vrijdagavond zijn we op de Rua Sapucaí. Daar loven we God en bidden we voor onze stad, die aan de Heer toebehoort. Het is een tijd van aanbidding en voorbede, maar ook van ontmoeting met de mensen die langslopen. We luisteren naar hun verhalen, bidden voor hen en delen op een eenvoudige manier iets van Gods liefde.
Op een van die avonden gebeurde er iets onverwachts. Twee jonge mensen kwamen naar ons toe, terwijl ze een vriendin van ongeveer twintig jaar oud droegen. Ze voelde zich erg slecht. Ze had veel alcohol gedronken en had niets gegeten. In paniek legden ze haar op de trap waar wij aan het aanbidden waren.
We gingen meteen naar hen toe om te kijken hoe we konden helpen. Anna een Nederlandse vrijwillger die voor twee weken bij ons is, begon meteen eerste hulp te verlenen. Terwijl we haar toestand in de gaten hielden en met haar vrienden spraken, merkten we hoe wanhopig ze waren. Ze wisten simpelweg niet meer wat ze moesten doen. Tijdens het gesprek hoorden we ook dat haar situatie thuis moeilijk was en dat er zelfs een kans was dat ze uit huis gezet zou worden.
We kenden niet alle details van haar verhaal, maar één ding wisten we wel: haar daar laten liggen was geen optie en zo naar huis sturen ook niet.
Daarom besloten we de auto van de missie te gebruiken om hen naar de Eerste Hulp Post te brengen, zodat ze de medische zorg kon krijgen die ze nodig had.
Voor ons laat zo’n moment zien wat evangelisatie ook is. Niet alleen spreken over Gods liefde, maar die ook zichtbaar maken. Soms begint het gewoon met luisteren, een helpende hand bieden en naast iemand staan in een moment van nood.
Want het Evangelie wordt niet alleen verkondigd met woorden, het wordt ook geleefd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten