Op donderdagochtend beleefden we opnieuw zo'n moment dat ons eraan herinnert dat God onze plannen altijd weer op een verrassende manier kan veranderen.
Donderdagen zijn de dagen waarop we mensen ontvangen die graag willen beginnen aan een hersteltraject. We voeren dan een eerste intakegesprek om hen beter te leren kennen, naar hun verhaal te luisteren en samen te kijken welke kliniek het beste aansluit bij hun situatie.
Terwijl we wachtten op de mensen met wie we al een afspraak hadden gemaakt, werden we verrast door de komst van Tamara*, samen met een bekende van ons die op straat leeft.
Toen ze bij ons kwamen, vertelde hij dat Tamara hulp nodig had om weer thuis te komen. We gingen met haar zitten om naar haar verhaal te luisteren.
Ze vertelde dat ze maandag de deur uit was gegaan om naar de wedstrijd van Brazilië te kijken. Die dag had ze alcohol gedronken, iets waarvan ze zelf aangaf dat ze dat beter niet had kunnen doen. Daarna kreeg ze een psychische crisis en belandde ze op straat in Belo Horizonte. Ze kon zich niet goed herinneren hoe ze daar terecht was gekomen.
Tijdens de dagen die ze op straat doorbracht, werden al haar bezittingen gestolen, zelfs haar vest en haar schoenen. Om niet op blote voeten te hoeven lopen, kreeg ze een paar slippers van iemand anders die ook op straat leeft. Juist in die kwetsbare situatie was het deze bekende, die zelf ook dakloos is, die haar de weg wees naar Casa Resgate.
Toen we haar verhaal hoorden, beseften we dat haar grootste behoefte op dat moment was om veilig thuis te komen. Omdat al haar bezittingen waren gestolen en ze geen telefoonnummers van familie uit haar hoofd kende, besloten we haar zelf naar huis te brengen. Diezelfde ochtend stapten we met haar in de auto. Voordat we haar naar haar woonplaats brachten, maakten we eerst een tussenstop bij het CAPS (Centrum voor Psychosociale Zorg), waar zij onder behandeling is.
Daar hoorden we dat Tamara haar afspraak van 1 mei had gemist en dus als 2 maand zonder behandeling was. We spraken met haar over het belang van het hervatten van haar behandeling en het goed zorgen voor haar gezondheid, zodat ze haar leven weer met meer stabiliteit en zekerheid kon opbouwen.
We moedigden haar ook aan om opnieuw contact te zoeken met haar kerk, waar ze eerder al steun had ervaren. Tijdens ons gesprek vertelde ze dat ze Gods hand duidelijk zag in alles wat die dag was gebeurd: in de vriend die haar naar Casa Resgate had gebracht, in de zorg die ze van ons kreeg en in de mogelijkheid om weer naar huis terug te keren. Nog voordat we afscheid namen, vertelde ze dat ze contact zou opnemen met haar voorganger om begeleiding te vragen en opnieuw samen met haar geloofsgemeenschap op te trekken.
We reden terug naar huis en beseften opnieuw hoe kwetsbaar mensen kunnen zijn en hoe iemand soms onverwacht op straat kan belanden. We kunnen niet alle problemen oplossen die we tegenkomen, maar wanneer God iemand op ons pad brengt en wij iets kunnen betekenen, willen we er zijn. Die dag was onze opdracht eenvoudig: een helpende hand uitsteken, luisteren, bemoedigen en haar helpen om thuis te komen.
Ons gebed is dat Tamara trouw zal blijven aan haar behandeling, versterkt zal worden door haar kerk en haar familie, en dag na dag mag ervaren hoe God herstel kan brengen in haar leven.
*'Tamara' is een fictieve naam, gebruikt om haar identiteit te beschermen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten